Ευρωεκλογές και Αποχή:
Είναι λύση;
Βασικά, ναι! Έχεις το δικαίωμα να μην πάς να ψηφίσεις στις ευρωεκλογές του 2009 και να πάς για μπάνιο στην παραλία. Και έχεις και το άλλοθι πως όντως, το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι πλήρως απαξιωμένο· για τον πούτσό —μέσα! Άλλα το να κάνεις κάτι τέτοιο είναι εντελώς χαζό. Ναι-ναι! Το ξέρεις κατά βάθος κι’ ο ίδιος.
Κάνουν που κάνουν ό,τι κάνουν· σε έχουν που σε έχουν χεσμένο, μία φορά είπαν κι’ αυτοί να σε φωνάξουν να πεις την γνώμη σου, και δεν πατάς πόδι; Το λες αυτό αντίσταση; Αλήθεια;
Απαξιείς κάτι που πραγματικά είναι πολύ εύκολο να το χάσεις, που το απέκτησες με αίμα άλλων, και που παρά πολλοί άλλοι στον πλανήτη θα θέλανε να το έχουνε, μόνο και μόνο για να πας για μπάνιο (ή να λες πως έτσι κάνεις αντίσταση); Πλάκα μου κάνεις!
[ Πηγή εικόνας ]
Αν δεν θες την κουράδα Α’ και την κουράδα Β’ που σου προτείνουνε, πρέπει να πας να τους το πείς! Να το ξέρουνε και να το καταλάβουνε!
Όχι απλά με το να ρίξεις λευκό, αλλά άκυρο! Το λευκό το παίρνει ο νικητής. Είναι σαν να λές: «Κάντε ό,τι είναι να κάνετε, βρείτε τα, και εγώ θα φάω το κουραδάκι Α’ ή Β’, ανάλογα με το τι θα αποφασίσετε —αλλά το κουραδάκι θα το φάω!»
Ενώ με το άκυρο, τους την σπας εντελώς. Γιατί, και παρουσιάζεσαι, τώρα που μια φορά είπαν κι’ αυτοί να ρωτήσουν την γνώμη σου, και τους λες πως είναι όλοι για τα μπάζα και να πά’ να γαμηθούν! Μπορεί να μην τους γουστάρεις, μπορεί να είσαι πολύ τσατισμένος, αλλά έδωσες το ΠΑΡΟΝ! Δεν απαξίωσες το πολιτικό σύστημα· την δημοκρατία, αλλά τους υποψήφιους (και καταχραστές της δημοκρατίας;) και τις ιδέες και πράξεις που εκπροσωπούν και σου προτείνουν.
Με το να την κάνεις για παραλία με κουβαδάκι και στενό μαγιό, δεν θα γλιτώσεις. Την επομένη θα τους βρεις μπροστά σου. Κι’ όταν θα σου σερβίρουν τα διάφορα μενού με κουράδες για την παιδία, την οικονομία, την οικολογία, την υγεία κλπ., και τους πεις: «Ρε παιδιά! Τί Σκατά είν’ αυτά;!» θα σου απαντήσουν –με το δίκιο τους– πως όταν σου ζητήσανε την γνώμη για το μενού, εσύ έτρεχες στην παραλία πίσω από το ταγκά της πληθωρικότατης ξανθιάς ή τον ευμεγέθη καβάλο του Μίστερ Φέτες!
Σε αυτές τις εκλογές, απαξίωσε τους πολιτικούς, τα κόμματα και τα πρόσωπα που το αξίζουν· όχι την Δημοκρατία και τα βασικά, ιερά και θεμελιώδη δικαιώματά σου! ΔΩΣΕ το ΠΑΡΩΝ!
Αν πραγματικά δεν θέλεις κανέναν –μα κανέναν!–, μην ρίξεις λευκό, αλλά άκυρο! Είναι απλό! Πάρε πολλά ψηφοδέλτια σκισμένα και βαλ’ τα στο φάκελο· πάρε ένα απόκομμα από εφημερίδα ή περιοδικό· γράψε ένα δικό σου μήνυμα σε χαρτί... Ο,τιδήποτε δεν είναι ψηφοδέλτιο μετράει για άκυρο! Μην βάλεις κάτι «βρόμικο», γιατί οι άνθρωποι που κάνουν την καταμέτρηση είναι συμπολίτες σου που τους τράβηξαν εκεί με το ζόρι και δεν σου φταίνε σε τίποτα.
Με εξαίρεση αυτούς που πραγματικά έχουν δουλειές και βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από το εκλογικό τους κέντρο, οι υπόλοιποι, σας παρακαλώ, πρέπει να μην απαξιώσετε τον εαυτό σας. Εκμεταλλευτείτε αυτό το έστω μικρό δικαίωμα που σας παραχωρούνε για να πείτε την πραγματική σας γνώμη, ακόμη κι’ αν αυτή είναι αρνητική για όλους· μεγάλα και μικρά κόμματα.
Μην τους δίνετε το άλλοθι την επόμένη να σας πούνε πως κάνουνε ό,τι κάνουνε κατόπιν «εντολής του Ελληνικού λαού», χωρίς πραγματικά να την έχουνε. Θα υποστείτε τα ίδια προβλήματα με όσους ψηφίσανε. Κάντε τουλάχιστον την διαφορά και δώστε το άλλοθι στον εαυτό σας: πως κάνατε ό,τι ήτανε δημοκρατικώς θεμιτό για να δηλώσετε την οργή και την αποδοκιμασία σας για τις προτεινόμενες επιλογές που σας προτείνανε. Δηλώστε πως είστε ΠΑΡΟΝ στο πολίτευμά σας· πως μετέχετε στην κοινωνία σας, και πως έχετε κρίση και παρακολουθείτε τα τεκταινόμενα —μην αδιαφορείτε!
«Στις εκλογές και στις αποφάσεις δεν απέχεις! Αλλιώς, μιά μέρα θα θεωρηθείς περιττός και θα βρεθείς να απέχεις εσύ από την ζωή!»
—ΤΕΛΟΣ—
Όποιος θέλει, μπορεί να αφήσει το σχόλιό του· με σεβασμό στον εαυτό του και στον συνάνθρωπό του. Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το κείμενό μου.
