11/10/2007

8. «Gay ή Πούστης;» Το ταξίδι προς την αυτογνωσία, ποτέ δε σταματά



Εισαγωγή

Όταν ήμουν μικρός, γύρω στα επτά μου χρόνια (δεν παίρνω κι όρκο), ρώτησα τον πατέρα μου τι σημαίνει η λέξη «πούστης»· μια λέξη που την χρησιμοποιούσαν τα μεγαλύτερα αγόρια όταν βριζόντουσαν αναμεταξύ τους.
Με ενημέρωσε, με αφοπλιστική απλότητα, ότι «πούστης», είναι ο άνδρας που αντί να κάνει σεξ με γυναίκα, το κάνει με άνδρα (μην τρομάζετε, είχε προηγηθεί από πολύ νωρίς μια ενδελεχής σεξουαλική εκπαίδευση από τους γονείς μου κι έτσι δεν τραυματίσθηκε η εύθραυστη παιδική ψυχούλα μου).
«Και είναι κακό αυτό;» ρώτησα το δύσμοιρο αγοράκι.
«Και βέβαια είναί», απάντησε κεραυνοβόλα ο καλός πατέρας, «είναι ανωμαλία· δεν είναι φυσικό πράγμα αυτό. Ο άνδρας πρέπει να πηγαίνει με γυναίκες».
Σ’ αυτή την ηλικία, ό,τι πει ο πατέρας, είναι νόμος, είναι σωστό, είναι δίκαιο –τελεία και παύλα!

*  *  *

Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, γιατί εγώ δεν είχα κάνει έρωτα ακόμη με άνδρες· εγώ έκανα απλώς «παιχνίδια» με έναν παιδικό μου φίλο. Ξέρετε: τρίψιμο πάνω απ’ το σλιπάκι· κάτω απ’ το σλιπάκι, χαμουρεματάκια και τα λοιπά, κοινώς, την καταβρίσκαμε!
Σαν όλα τα παιδάκια που ρουφάνε την γνώση σαν σφουγγάρι, άρχισα να χρησιμοποιώ την λέξη με περισσή ευκολία, όταν ήθελα να προσβάλω, να βρίσω κάποιο άλλο αγόρι –έτσι, για να μάθει η παλιοπουστάρα να τα βάζει μαζί μου!

Μεγαλώνοντας έρχεται η συνειδητοποίηση. Για άλλους έρχεται πολύ αργά, για άλλους, σαν εμένα καλή ώρα, πολύ νωρίς. Δεν θα εντρυφήσω πολύ στα προσωπικά μου ερωτικά βιώματα, απλώς θα αναφέρω ότι είχα κάνει ολοκληρωμένο ερωτά με αγόρια πριν πάρω το απολυτήριο του δημοτικού σχολείου (πιστέψετε, δεν το πιστέψετε –χέστηκα!)

Είχα πλέον συνειδητοποιήσει πως ήμουν ένας «πούστης», απ’ αυτούς που έχουν πούτσα, και πάνε με άτομα που έχουν επίσης πούτσα· κι αυτό είναι κακό, είναι αμαρτία, είναι ντροπή!

*  *  *

Κάπου στα δεκατέσσερα μου χρόνια, στο μέσον της εφηβείας, και υπό το βάρος της ενοχής, κατέρρευσα. Κάποιες φήμες στο γυμνάσιο είχαν αρχίσει να κυκλοφορούνε σχετικά με το άτομο μου. Χωρίς να το καταλάβω, βρέθηκα απομονωμένος, αποκομμένος απ’ όλα τα παιδιά του σχολείου. Ποίο υγιές παιδί, δεν νιώθει φρίκη και απόγνωση όταν εκδιώχνετε από την αγέλη; Ήμουν πλέον ένας εξόριστος, και περιέργως, δεν το πάλεψα· τουναντίον, άρχισα να το αποδέχομαι ως κάτι φυσιολογικό.
«Αυτή είναι η μοίρα του πούστη», έλεγα μέσα μου, «κι αυτό μου αξίζει. Είμαι μια ανωμαλία, ένα λάθος, μια αποτυχημένη ύπαρξη· δεν θα τελεσφορήσει ποτέ ο σκοπός μου πάνω στη γη· δεν θα παντρευτώ, δεν θα κάνω παιδιά, δεν θα χαρίσω εγγόνια στους πολυαγαπημένους μου γονείς. Είμαι μια ντροπή γι’ αυτούς. Δεν μου αξίζουν τόσο καλοί γονείς. Είμαι ένα τέρας».

Μεγαλώνοντας, το μόνο που κατάφερα ήταν να στρέψω όλη μου την ενοχή, όλο το μίσος για αυτό που μου συμβαίνει εναντίον μου –γιατί κατάρα είναι αυτό που μου συμβαίνει, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ήμουν μια ανωμαλία της φύσης, δεν ανήκα σε αυτόν τον κόσμο. Έτσι πίστευα.

Έβλεπα τους συνομήλικούς μου, να ερωτεύονται, να κρατιούνται χεράκι-χεράκι, να πηγαίνουν κινηματογράφο, να φιλιούνται και να ανταλλάζουν όρκους αγάπης. Ποιος δεν έχει δει τα χιλιάδες μηνύματα σκαλισμένα σε δέντρα, παγκάκια, τείχους και λοιπά, που λένε τα γνωστά: «Μπίλιο και Τάσος = love», σκαλισμένα από ερωτοβολιμένους νεανίες;

Εγώ καθόμουν απλά στην άκρη και παρατηρούσα. Παρατηρούσα τον κόσμο να εξελίσσεται, να κάνει γνωριμίες, να κάνει φιλίες, να κάνει έρωτα. Αγόρια. Όμορφα αγόρια. Πανέμορφα αγόρια. Λατρεμένα αγόρια. Εραστές! Που κάτι έβρισκαν στα κορίτσια και έτρεχαν από πίσω τους. Δεν μπορούσα να καταλάβω –δεν μπορούσα!
«Τι στον πούτσο τις βρίσκουνε και τις κυνηγάνε έτσι;» ρωτούσα τον εαυτό μου με απορία.
Κι όμως, το σύνολο των αγοριών, έτσι έκανε. Έτσι υποτίθεται θα έπρεπε να κάνω κι εγώ. Υπήρξε ένα διάστημα που το καταπίεσα –το καταπίεσα πολύ. Έλεγα στον εαυτό μου πως είναι μια παροδική ανωμαλία.
«Είναι φυσικό στην εφηβεία τα παιδιά να νιώσουν ίσως μια έλξη για το ίδιο φύλο», έλεγαν διάφοροι σεξολόγοι και εκπομπές στην τηλεόραση, «αλλά συνήθως είναι κάτι παροδικό το οποίο θα περάσει», συμπλήρωναν.
Ήλπιζα κι εγώ λοιπόν πως θα περάσει, πως είναι μια παροδική κατάσταση. Πολλές φορές έπεφτα για ύπνο ελπίζοντας πως θα ξυπνήσω την άλλη μέρα, κι ως δια μαγείας θα μου αρέσουν τα κορίτσια –τέλος στην αγορολαγνεία!
Εις μάτην όμως. Κάθε μέρα ξυπνούσα εν μέσω φαντασιώσεων με πρωταγωνιστές όμορφους συμμαθητές, αγόρια από νεανικές σειρές και ταινίες στην τηλεόραση. Εφηβεία γαρ, κι οι ορμόνες είχαν βαρέσει «τιλτ», που λένε.

Το συγγενικό περιβάλλον κάτι υποψιαζότανε. Ερωτήσεις του στυλ: «Πως και δεν βρήκες καμιά κοπέλα ακόμη βρε παιδάκι μου;» σφυροκοπούσαν συνεχώς. Ένιωθα ενοχή. Ντρόπιαζα τους ανθρώπους που αγαπούσα, την οικογένεια μου. Με αγαπούσαν, αλλά αγαπούσαν ένα είδωλο· όχι τον αληθινό τους γιο, αυτόν που γουστάρει αγόρια –τον πούστη γιο.

*  *  *

Επαρχία: Πολύ σκληρό μέρος για να μεγαλώσει ένας ομοφυλόφιλος· πάντα ήταν. Ο χειρότερος εχθρός με βρήκε και θρονιάστηκε μέσα μου χωρίς να το καταλάβω. Η μοναξιά, ο φόβος της μοναξιάς, που είναι αποπνιχτικός και σε δηλητηριάζει σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλαβαίνεις. Πνίγεσαι κι απελπίζεσαι. Πόσο πολύ θέλεις να αγαπήσεις και να αγαπηθείς;! Πόσο απελπισμένος νιώθεις; Δακρύζεις συχνά, κλαις στο κρεβάτι σου. Θέλεις απεγνωσμένα την αγάπη. Θέλω απεγνωσμένα την αγάπη!
Η αγάπη των γονιών, των συγγενών, των φίλων δεν σε καλύπτει. Γιατί ξέρεις πως αγαπάνε τον ψεύτικο εαυτό σου, αυτόν που προβάλεις για να κρύψεις τον αληθινό εαυτό σου, που έχει κουρνιάσει σε μια γωνιά με τα χέρια σε αμυντική στάση, έτοιμος να δεχθεί κάποιο γερό ράπισμα ανά πάσα στιγμή.
Σε αγκαλιάζει η μητέρα σου κι εσύ την διώχνεις, γιατί νιώθεις ενοχή· όχι μόνο γιατί είσαι πούστης, αλλά γιατί της λες ψέματα κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Δεν το καταλαβαίνεις τότε, αλλά άθελα σου, καταστρέφεις τον ποιο ιερό δεσμό της ζωής σου· αυτόν με τον άνθρωπο που σε έφερε στην ζωή. Την πληγώνεις, και πληγώνεται. Γιατί ξέρει, υποψιάζεται, όχι εντελώς, αλλά όπως κάθε μάνα που αγαπάει το γέννημα της, ξέρει και νιώθει την θλίψη, ξέρει πως κάτι δεν πάει καλά, πως για σένα η ζωή δεν είναι χαρά, δεν είναι δημιουργία· είναι θλίψη και πόνος.

Αν είσαι υπερβολικά ευαίσθητος, ακολουθεί μία τουλάχιστον απόπειρα: να φύγεις, να ελευθερωθείς, να γυρίσεις πίσω στην δύνη των άστρων, να γίνεις μηδέν, να καταστρέψεις το «εγώ», να γίνεις πρωταρχική ύλη –ικετεύεις, με άφατο πόνο, για μια δεύτερη ευκαιρία!
Εγώ, ευτυχώς απέτυχα και σ’ αυτό· είμαι πολύ χαρούμενος που δεν τα κατάφερα –ζω!

*  *  *

Η ζωή είναι ζωή, δεν έχει κανόνες, δεν έχει επιταγές. Την ζωή απλώς την ζεις και σε πάει εκείνη όπου θέλει. Σε οδηγεί συνέχεια, και θα είσαι σοφός αν μάθεις να διαβάζεις σωστά τα σημάδια.

Γεννήθηκες! Υπάρχει λόγος που γεννήθηκες.

Η απλή εξήγηση, είναι ότι δυο άτομα του αντίθετου φύλου κάνανε έρωτα. Ο άνδρας εισέβαλε στην μήτρα, εκσπερμάτωσε σπόρο ζωής που ενώθηκε με σπόρο ζωής, και γεννήθηκε ζωή.
Η άλλη εξήγηση, είναι ότι η ψυχή σου, είχε βαρεθεί να κόβει βόλτες στο άπειρο. Αδημονούσε να γεννηθεί και να ζήσει άλλη μια φανταστική περιπέτεια. Έκοψε λοιπόν ένα χαρτάκι με αριθμό προτεραιότητας και περίμενε στην ουρά, μέχρι να έρθει η σειρά της και να πάει στο γκισέ να εξυπηρετηθεί. Εκεί, η αρμονία –παντογνώστρια–, κοίταξε τα κατάστιχα της, να δει που υπήρχε διαθέσιμη μήτρα για να γεννηθείς· βρήκε μία, και χωρίς δεύτερη κουβέντα σε έστειλε πακέτο.
Baby under construction: Processing... Please wait...

«Γεννήθηκες λοιπόν μωράκι μου, καλώς όρισες στον κόσμο. Είναι δύο εδώ πέρα που αδημονούν να σε γνωρίσουν», και σε αποθέτουν στην αγκαλιά της μάνας (τυχερές γυναίκες, ευλογημένες γυναίκες· οι άνδρες πάντα θα σας φθονούν για το χάρισμα να γενάτε ανθρώπους).

Το ταξίδι μόλις άρχισε. Θα ακολουθήσουν στιγμές δύσκολες, χαστούκια της ζωής, ραπίσματα της μοίρας. Η ψυχή σου θα σφυρηλατηθεί στο αμόνι της ζωής. Θα πάρει σχήμα, μορφή, υφή· γενικώς θα κατεργασθεί, μέχρι να ολοκληρωθεί και να επιστέψει στο άπειρο, σαφώς πιο αναβαθμισμένη. Εκεί θα ξεκουραστεί, μέχρι που θα βαρεθεί και θα πάει να πάρει σειρά πάλι, για τον επόμενο γύρο.

Συγχαρητήρια! Άπαξ και κατανοήσεις τις παραπάνω τέσσερις παραγράφους, σημαίνει πως μπορείς να ξεκολλήσεις. Παύεις να νιώθεις τύψεις κι ενοχές που δεν μοιάζεις στο σύνολο. Νιώθεις μοναδικός, πολύτιμος, κι γι’ αυτό, άξιος να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Έχεις αποδεχθεί τον εαυτό σου. Είσαι άνδρας που γουστάρει άνδρες –και σ’ όποιον αρέσεις!

Εγώ, ήρθε μια στιγμή στη ζωή μου τα παραπάνω τα κατάλαβα (τουλάχιστον ως έναν βαθμό). Γι’ αυτό βγήκα τσάρκα να σεργιανίσω και να γευθώ λίγες από τις γεύσεις της ζωής.

*  *  *

Κάνεις δειλά-δειλά τα πρώτα σου βήματα και ανοίγεσαι. Ψυχανεμίζεις τους φίλους, τους γνωστούς, μέλη της οικογένειας. Άτομα στα οποία θα κάνεις την αποκάλυψη. Γιατί θες την αλήθεια. Θέλεις να σ’ αγαπάνε, αλλά γι’ αυτό που είσαι πραγματικά, κι όχι γι’ αυτό που οι άλλοι θέλουν να αγαπήσουν επάνω σου.

Κυκλοφορείς πιο άνετα, εκφράζεσαι, ανακαλύπτεις νέο κόσμο. Σου αποκαλύπτεται πως δεν είσαι ο μόνος «περίεργος» που γεννήθηκε αγόρι και του αρέσουν τα αγόρια. Για την ακρίβεια, εκπλήσσεσαι από τον μεγάλο αριθμό τέτοιων ατόμων. Η μοναδικότητα σου σ’ αυτό το πεδίο, πάει περίπατο· χάνει τον δρόμο της επιστροφής και δεν γυρίζει σπίτι ποτέ.

Αφού λοιπόν έκανες το δικό σου, μοναδικό ταξίδι προς την αυτογνωσία και την αυτοαποδοχή, είναι καιρός να σε αποδεχτεί και να σε υποδεχθεί μια νέα κοινωνία, που αλλού ζει υπόγεια και κρυφά, κι αλλού ζει παράλληλα και ενταγμένη στο ευρύτερο πλαίσιο. Έτσι κι εγώ δεν αποτέλεσα εξαίρεση.

Περιχαρείς, ανακαλύπτεις τον κόσμο του διαδικτύου κι μάλιστα πολύ νωρίς, new-age kids γαρ, κι αφήνεσαι στην μαγεία και τους κινδύνους του. Γνωρίζεις ιστοσελίδες, κανάλια συνομιλίας, εντρυφήζεις στον κώδικα του διαδικτίου, αλλά κι σ’ αυτόν της λεγόμενης γκέι κουλτούρας. Έννοιες του διαδικτύου όπως: chat, server, site, register, mirc, κλπ, παίζονται στα δάχτυλα· το ίδιο και γκέι έννοιες όπως: παθητικός, ενεργητικός, μάστερ, κλπ.

Περιέργως, αντί να κάνεις νέες γνωριμίες, όχι απαραίτητα ερωτικής φύσεως, διακρίνεις έναν περίεργο, υποβόσκων ρατσισμό, που πηγάζει από τους γκέι, και χτυπάει τους γκέι. Θα σου πάρει καιρό να βρεις και να κατανοήσεις την αιτία του. Μόλις τον κατανοήσεις, θα πρέπει να διαλέξεις. Θα γίνεις ένας main-stream γκέι, ή θα το παίξεις μοναχικός Frank Sinatra, τραγουδώντας καμαρωτά-καμαρωτά: "I did it my way";

*  *  *

Τι ακριβώς πρεσβεύει όμως η main-stream γκέι σκηνή;

Καταρχάς, για να είσαι ένας καθώς πρέπει γκέι, θα πρέπει να έχεις σώμα μοντέλου γυμναστικής. Θα πρέπει να είσαι ψηλός, γεροδεμένος, ευθυτενής, με όμορφα μπράτσα, στήθος κοτόπουλου, κοιλιακούς φέτες, μάτια γαλανά, μαλλιά ξανθά, βλέμμα αγγέλου που σε προκαλεί να φιλήσεις τα κερασένια χείλη του· να βγάζει όμως και κάτι αντρικό, χωρίς να πέφτουμε όμως στο επίπεδο της βαρβατίλας του κυρ. Σάκη, του νταλικέρη του παρακάτω μαχαλά. Να είναι άτριχος, όχι πολύ, αλλά όχι και αρκούδα.
Φυσικά, το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό προσόν είναι ένα ευμέγεθες πέος· πάντα έτοιμο για μάχη, με ωραίο, ροδοκόκκινο κεφαλάκι στην κορυφή, να σε μεθάει με την γλύκα του, αφυπνίζοντας κοιμισμένες παιδικές παρορμήσεις: να το γλύψεις όπως έγλυφές μικρός τα γλειφιτζούρια με την φρουτοσταγόνα στο κέντρο.

Δεύτερον. Θα πρέπει να είναι posh! Θα πρέπει να έχεις τύπο. Αυτό το έχουν λανθασμένα (κατ’ εμέ) μεταφράσει οι γκέι, και το έχουν εκλάβει ως: live as a fashion victim.
Τρέχει σαν την κουλή όλη μέρα από μαγαζί σε μαγαζί να δοκιμάζει ρούχα. Ρούχα φανταχτερά, πολύχρωμα, με στρας και γκλίτερ· πάντα επώνυμα προϊόντα φυσικά, και με τις ανάλογες τιμές. Εσώρουχα, άλλοτε αντρικά, άλλοτε γυναικεία, άλλοτε unisex (μη χέσω!), κι αυτά πάντα επώνυμα. Παπούτσια από γνωστούς οίκους· κάλτσες, ποτέ άσπρες, μα μεταξένιες, σε χρώματα μοβ, ροζ, κίτρινο, γενικώς κάτι σε «Πίπη η Φακιδομύτη». Ακολουθεί το ανάλογο χτένισμα και βάψιμο, να ταιριάζει με το λουκ· επιστρατεύονται τόνοι λακ, κεριού ή ζελέ για να επιτευχθεί το αριστούργημα της υψηλής κομμωτικής. Τέλος, μια πινελιά ακριβού αρώματος. Ο σωστός ο γκέι, δεν μυρίζει ποτέ· ακόμη κι αν ξεφόρτωσε ολόκληρη νταλίκα, με κούτες τίγκα με γούνες, γόβες, και τσάντες κροκόδειλε.

Τρίτον. Οι γνώσεις για τον κόσμο της εφήμερης show-biz και της μόδας. Για να είσαι σωστός Γκέι, θα πρέπει να λατρεύεις περσόνες όπως την Madonna, την Liza Minelli, τον DiCaprio, κτλ. Να γνωρίζεις με λεπτομέρειες γεγονότα από την ζωή τους, όπως, ποιος ήταν ο λατινοαμερικάνος γκόμενος της τάδε, όταν βρισκότανε μεταξύ του τρίτου και τέταρτού glamorous γάμου της. Σε ποια ταινία η δείνα ηθοποιός, υποδύεται μια πόρνη που την ερωτεύεται ο σέξι πρωταγωνιστής και έζησαν αυτοί καλά, κι εμείς χειρότερα, κλαίγοντας με μια κούτα χαρτομάντιλα «Μην-κλαις», στα χέρια μας;
Γνωρίζει ακριβή ημερομηνία για το πότε βγήκε στην μόδα το κοφτό παντελόνι τρουά-κάτρ με απόχρωση τιρκούαζ και πλατινέ εμφάνιση. Θα σε ενημερώσει για τον σχεδιαστή και τις δέκα ποιο συνταρακτικές σχέσεις του με μοντέλα που καθόρισαν την μετέπειτα σταδιοδρομία του· γενικώς θα πρέπει να είναι εξπέρ σε trivial θεματολογία.

Αν πληρείς της παραπάνω προϋποθέσεις, καλωσόρισες στην ευτυχισμένη γκέι κοινότητα της γειτονιάς σου. Θα σε «πάρουν» όλοι με την σειρά, μέχρι να σε «κάψουν» και να περιμένεις κι εσύ, σε μια γωνία με το ποτό στο χέρι, το επόμενο φρέσκο αγοράκι που πατήσει το πόδι του στο γκέι-μπαρ της γειτονιάς.

*  *  *

Τώρα, αν εσύ, είσαι κλασσικό παλικαράκι, λίγο αγύμναστο, με μπάκα και μέτρια τριχοφυΐα στο στέρνο· φοράς τζιν παντελόνι (χωρίς σκισίματα, ραφές και λοιπές πολυτέλειες), απλό πουκαμισάκι, αθλητικά παπούτσια με άσπρες κάλτσες, λευκό σλιπάκι (απ’ αυτά με το φακελάκι μπροστά, για να την τινάζεις χωρίς να το κατεβάζεις) και με αχτένιστα κι άβαφα μαλλιά· δεν γνωρίζεις τίποτα για τον Dior και την Coco Chanel· και πιστεύεις ότι η κολόνια από το σούπερ-μάρκετ είναι μια χαρά για την έξοδο σου, καλά θα κάνεις να μην πατήσεις το πόδι σου στο γκέι-μπαρ της γειτονιάς σου. Τράβα να πηδηχτείς με τον κυρ. Σάκη, τον νταλικέρη του παρακάτω μαχαλά. Πουστάρα, ε πουστάρα!

(Ενημέρωση: Ο Κυρ Σάκης ο νταλικέρης, είναι και γαμώ τα παιδιά. Έχει μια κοιλιά μεγάλη, τρίχα αρκετή, και μια μουστάκλα να! Την έχει μεγαλούτσικη , αλλά αντέχει για ώρες. Έρχεται πάντα πλυμένος και με καθαρό σλιπάκι! Έτσι για να ξέρετε!)

Επίλογος:

Το παραπάνω κείμενο είναι προϊόν προσωπικών εμπειριών και βιωμάτων ανακατεμένα στο μίξερ μαζί με μπόλικη φαντασία και ειρωνεία. Σε μερικά σημεία υπάρχουν υπερβολές για καθαρά χιουμοριστικούς λόγους.

Είναι δικαίωμα του καθενός να αυτόπροσδιορίζεται όπως του αρέσει και τον εκφράζει. Είτε αυτό είναι «γκέι», είτε «ομοφυλόφιλος», είτε «κοπελιά», είτε «πούστης» είτε κάτι άλλο. Απλά καλό θα είναι να κρατάμε την ουσία.
Δεν διαφέρουμε και πολύ από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Έχουμε όλοι τις ιδιαίτερες προτιμήσεις μας και τα γούστα μας. Μας ενώνει μια θεμελιώδη αρχή: Γεννηθήκαμε αγόρια, και γουστάρουμε αγόρια.


Δεν ξέρω για σας, αλλά όπως ανέφερα και στην αρχή του άρθρου:

«Τι είναι ο πούστης μπαμπάκα;»
«Αυτός που είναι άντρας και γαμιέται με άντρες αγόρι μου».
...


ΠΟΥΣΤΑΡΑ ΕΙΜΑΙ!
Τ’ ακούτε;

ΠΟΥΣΤΑΡΑ!!!

19 σχόλια:

revqueer είπε...

Εύγε πουστάρα! Χαίρομαι πολύ που σε ανακάλυψα!

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

revqueer:
Ευχαριστώ παλικάρι μου. Εύχομαι να σε βλέπω συχνά στην γωνία μου.

revqueer είπε...

Χαίρε Ναυτίλε! Προσπαθώ να σχολιάσω στο καινούριο σου post και για κάποιο λόγο δεν αποθηκεύται/εμφανίζεται το σχόλιό μου!!

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Φίλτατε revqueer,

Δεν γνωρίζω γιατί συμβαίνει αυτό που λες. Η ανάρτηση πάντως, είναι ανοιχτή για σχόλια. Προφανώς, ή κάποιο λάθος του blogger είναι, ή ίσως ξέχασες να κάνεις log-in; Ξαναπροσπάθησε αν θέλεις λίγο αργότερα, μήπως και εμφανιστεί κανονικά αυτή την φορά το σχόλιο σου.

Σ’ ευχαριστώ για την προσπάθεια. :-)

revqueer είπε...

LOL!!! Μάλλον είνα σφάλμα του blogger γιατί κάνω log in κανονικά! Μου γράφει ότι έγινε σφάλμα bX-tgu0qs

Anyway, αν δε σε πειράζει, θα σχολιάσω εδώ!

Έλεγα πως είναι πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράφει και σίγουρα προτιμότερα απ'όσα υποστηρίζει η χριστιανική φιλοσοφία επί του θέματος που θέτει ως πρότυπα ασκητές που βασάνισαν ή ταλαιπώρησαν το σώμα τους προκειμένου να φτάσουν στη 'θέωση'.

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Το θέμα φίλτατε revqueer δεν είναι αν ακούγεται προτιμότερο, αλλά αν ακούγεται το σωστότερο.

Παλαιότερα, ο κόσμος δεν είχε την ίδια πρόσβαση στην γνώση και στην σκέψη όπως την έχουμε εμείς σήμερα· λογικό λοιπόν να χειραγωγηθεί εύκολα από μια μάζα ανθρώπων με εξουσία (βλέπε: ιερατείο).

Σήμερα όμως, η απλή σκέψη πως δεν είναι δυνατόν, μια ανώτερη ύπαρξη (ή όπως αλλιώς θέλεις να την πεις), που δημιούργησε από το υπέρτατο σύμπαν με δισεκατομμύρια άστρα μέχρι το θαύμα του μικρόκοσμου· με μόρια κι άτομα να ενώνονται και να σχηματίζουν ανθρακικές αλυσίδες, και κύτταρα, και DNA και αίμα και δε συμμαζεύεται, να κάθεται λοιπόν και να ασχολείται με θέματα μηδαμινής σημασίας όπως το αν είσαι ή όχι πούστης, αν είπες ψέματα στην τετάρτη δημοτικού, αν έκλεψες το γλυκό απ’ το βάζο κλπ.

Δεν είναι λογικό, να έχει πέσει ΤΟΣΗ πολύ δουλειά κι αγάπη στο χτίσιμο ενός τέτοιου περίπλοκου οργανισμού, και ενός περιβάλλοντος για να ζήσει εντός του, και όλα αυτά μονό και μόνο για να το βασανίζεις με μύρια ψυχοσωματικά βασανιστήρια όπως η αποχή απ’ το σεξ (μα αφού κάνει κούκου!), στέρηση φαγητού, νερού, ύπνου, κλπ.

Ήρθε νομίζω το πλήρωμα του χρόνου, να αλλάξουμε λίγο της ιδέες μας και να αγαπήσουμε το τόσο περίπλοκο και υπερευφυέστατο σώμα που μας δόθηκε με αγάπη και που μας υπηρετεί πιστά από τότε που γεννηθήκαμε.

Let me hear an "Amen" brother! :-)

revqueer είπε...

AAAAAAAAMEN!

APSOY είπε...

το μάνιουαλ μου!!!!!!!!!:D
Βρήκα το μάνιουαλ μου!!!χεχε

Συγχαρητήρια από έναν πούστη!!! :D

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Φίλτατε APSOY,

Χαίρομε που βρήκες το manual κατατοπιστικό και χρήσιμο. Οι ειδικοί εδώ στην «Πουστερβιλ Κρεάτιονς Ελ.Τη.», κατέβαλαν τις μέγιστες προσπάθειες για την σωστή, και ολοκληρωμένη συγγραφή του.

Σ’ ευχαριστούμε που μας επέλεξες για την χρήση σου... Πούστη! ;-D

Constademon είπε...

Έξοχος σαρκασμος εαυτού και πουστροκοινωνίας που κατα τη γνώμη μου κρύβει αρκετή εμπειρία απο πίσω (αυτο τωρα, οπως θέλεις πάρτο ;-)).
Πάντως το ευχαριστήθηκα και σε ορισμένα σημεια γέλασα με την ψυχή μου !!!

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Ένα κείμενο που σαρκάζει την "πουστροκοινωνία", στην οποία ζω κι εγώ· πως θα μπορούσα να μείνω στο απυρόβλητο; Χαίρομε που το διασκέδασες. :-)

Υπερμίκης είπε...

Νομίζω ότι το πρώτο μέρος της ιστορία σου κάθε άλλο παρά φανταστικό είναι.La vérité saute aux yeux!Αναμφίβολα αναφέρεσαι σε καταστάσεις που πραγματικά έζησαν -αισθάνθηκαν- οι κάθε είδους ομοφυλόφιλοι.Αυτήν την διαφορετικότητα που τόσο ωραία περιγράφεις.Πως θα μπορούσε να την καταλάβει όμως ένας ετεροφυλόφιλος αφού δεν βιώνει παρόμοια πράγματα;
Γι'αυτό ίσως και χρησιμοποιεί με τόση ευκολία τη λέξη πούστη και πουστάρα.
Υποκλίνομαι για την τόσο ωραία λογοτεχνικοφιλοσοφική σου αφήγηση.
Ειλικρινά.

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Υπερμίκη:

Πράγματι, το πρώτο μέρος είναι σχεδόν εξολοκλήρου αυτοβιογραφικό. Συμφωνώ πως ένας ετερόφυλος, φύσει θέσει, δεν ψάχνει το γιατί και πως της σεξουαλικότητάς του όπως ένας ομοφυλόφιλος. Σωστή λοιπόν η παρατήρησή σου σχετικά με την ευκολία που χρησιμοποιούν την λέξη «πούστης».

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια (με κάνεις να κοκκινίζω).

:-)

ΜΗΤΣΑΚΟΣ είπε...

Μάλιστα... πούστης είναι ο άντρας που γαμιέται με άντρες...

ο άντρας που γαμάει άντρες τι είναι;

Τώρα για την εικόνα των gay, νομίζω υπάρχουν πολλές κατηγορίες πέρα απο την μοδάτη αδερφή με καλλίγραμο αδερφίστικο σώμα και τον λαικό με άσχημο σώμα και κοιλιά!

Εγώ αυτό που βλέπω είναι κυρίως άσχημες καραπαθητικιές μοδάτες και μη, γυμνασμένες ή μη που έχουν κατακλήσει το 'Ιντερνετ και ζητούν απεγνωσμένα πέος... Τον θέλουν ενεργητικό ΜΟΝΟ, γυμνασμένο, ψωλαρά ...

Κουκλες που πάτε;; Αυτούς που ψάχνετε... τους αρρενωπούς άντρες... θέλουν κάτι αντίστοιχο και δεν έχουν και καλά την ανάγκη να σας τον χώσουν! Θα προτιμήσουν να βρουν κάποιον να κάνουν στοματικά και να μαλακιστούν και νάναι άντρες παρά να πάνε μαζί σας. Καταλάβετέ το...

Ο ωραίος, ο γυμνασμένος, θέλει άντρα! Και στο μυαλό και στο σώμα και στην εμφάνιση και στη συμπεριφορά.

Μαζέψτε λοιπόν τους κώλους σας απο τα profile σας που τα έχετε σε κοινή θέα. Δεν καυλώνει κανείς μόνο με μια τρύπα! Ούτε πάντα με κορμιά ξυρισμένα κόντρα πλακέ και ειδικά αδερφίστικα κορμιά με ηλίθιες πόζες. Ούτε με λουγκρόφατσες που θέλετε να νομίζετε οτι είστε αρρενωποί! Ούτε με καλλιαρντές φωνές!

Κακομοίρες... που αν σας κόψουν το gaydar ή το gayromeo για μια στιγμή, φρικάρετε! Σας τρέχουν τα σάλια όποτε δείτε ένα ωραίο παλικάρι αρρενωπό.

Μείνετε με το ίντερνετ... Ευτυχώς που ο gay κόσμος δεν είναι μόνο τα 1000 άτομα των διάφορων gaysite αλλιώς θα είχαμε φρικάρει!

Το ωραίο παιχνίδι γίνεται έξω απο αυτά αλλά που να ξέρετε;; Το μόνο που σας νοιάζει είναι κώλος-πούτσα.

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Φιλέ Μητσάκο:

Ο άντρας που γαμάει άντρες, ιδίως όταν έχει να επιλέξει μεταξύ γυναίκας και άνδρα κι επιλέγει τον άνδρα, είναι κι αυτός ομοφυλόφιλός —χωρίς να αποκλείεται η περίπτωση της αμφιφιλίας.

Σίγουρα δεν είναι όλοι οι γκέι μοδάτες λούγκρες ή τριχωτά αγοράκια με μπάκα. Παρέβαλα τα δύο άκρα για ευνόητους λόγους. Εννοείται πως εάν ξηλώσουμε τις βασικές ταμπέλες, θα διαπιστώσουμε πως η ποικιλία είναι ευχάριστα μεγάλη —κυριολεκτικά για όλα τα γούστα!

Δεν θα διαφωνήσω πως υπάρχουν πολλοί παθητικοί ομοφυλόφιλοι. Δεν γνωρίζω το γιατί. Μπορεί πραγματικά να μην τους κάνει κού-κου γιατί έχουν πραγματικά, 100% παθητική ψυχολογία. Δεν γνωρίζω να πω με ακρίβεια μιας και δεν είμαι κοινωνιολόγος ή κάτι άλλο. Αλλά σέβομαι τις όποιες επιλογές τους.

Για τις «κακιασμένες αδερφές» που ψάχνουν μόνο τον Άδωνη, έχω αναφερθεί πολλές φορές με επικριτικά σχόλια. Μπορείς να διαβάσεις το πρόσφατό μου post που ασχολείται με αυτό το θέμα.

Για τα προφίλ στα γαϊδαρ ντοτ κομ και τα λοιπά, επίσης θα συμφωνήσω πως κάθε προσπάθεια αξιοπρεπούς φλερτ, είναι απλά αδύνατη. Ή θα συμμορφωθείς με την πουτανιά ή θα μείνεις έξω από το παιχνίδι. Συμβιβάζομαι, αν και επιφυλάσσομαι.

Επέτρεψε μου πάντως να διαφωνήσω με τα σάλια που τρέχουν. Καλώς ή κακώς δεν γεννιόμαστε όλοι πανέμορφα μοντέλα, κι όταν βλέπουμε κάποιο, δεν είναι ντροπή να το θαυμάζουμε και το επιθυμούμε στα μύχια όνειρά μας. Ας μη το στερήσουμε κι αυτό από τους συνανθρώπους μας. Αμαρτία ρε γαμώ το.

Ευχαριστώ για το σχόλιό σου (να το προσωποποίησες πολύ βρε Μητσάκο), νά ’σαι καλά και καλώς όρισες στην blogosphere.

:-)

Οδυσσέας Υφαντής είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Odyssey είπε...

πολύ αληθινά λόγια

μπράβο από μια πουστάρα

Ναυτίλος του Διαδικτύου είπε...

Οδυσσέα:

Χαίρομαι που σου άρεσε. Καλώς όρισες στην παρέα μας.

:-)

Odyssey είπε...

πώς να μη μου άρεσε;
μίλησε μέσα μου..